Harita Sıralama

.DRACULA.

.DRACULA.
Puan:428
Sıra:4917
Yenilen rakipler: 1.432 (63.)
Klan:


Köyler (1) Koordinatlar Puan
001
453|601 428
Kişisel metin
prepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepreprepre

Sosyal başarılar
Değerli dost (Odun - Seviye 1)

Toplamda 5 dostluk kur.


 
Büyüme başarıları
Toplayıcı (Bronz - Seviye 2)

Toplamda 10.000 hammadde temizle.


Askere Alma Dürtüsü (Odun - Seviye 1)

20 birim topla!


Mimar (Odun - Seviye 1)

10 binayı inşa et veya yükselt!


Puan kralı (Odun - Seviye 1)

Sıralamada tırman ve 100 puana ulaş.


Tüccar (Odun - Seviye 1)

Pazarı kullanarak 10 kez hammadde ticareti yap.


Zaman kalmadı (Odun - Seviye 1)

Hemen tamamlayı 15 kere kullan!


 
Diğer başarılar
Yıllar Boyu Hizmet (Altın - Seviye 11)

Klanlar'ı 11 yıl oyna.


 
Diğer dünyalarda kazanılan başarılar
98. Dünya

97. Dünya

95. Dünya

94. Dünya

81. Dünya

68. Dünya

62. Dünya

65. Dünya

82. Dünya

58. Dünya

69. Dünya

75. Dünya

76. Dünya

63. Dünya

85. Dünya

87. Dünya

Kolay Dünya 10

Kolay Dünya 5

64. Dünya

71. Dünya

79. Dünya

84. Dünya

88. Dünya

93. Dünya